moncler prix
   

         
 
<< Geri Yazdır

Tip 2 Diabetes Mellitus Hastalarında Diyabetik Nefropati ve
Anjiyotensin 1 Dönüştürücü Enzim Gen Polimorfizmi

Serdar GÜLER*, Bekir ÇAKIR*, Rıdvan Seçkin ÖZEN**, Özlem DURMUŞ***, Funda Elif ORKUNOĞLU****, Zeynel BEYHAN*, Necat İMİRZALIOĞLU**


      * Gülhane Askeri Tıp Akademisi, Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Bilim Dalı,

    ** Gülhane Askeri Tıp Akademisi, Tıbbi Genetik AnabilimDalı,

  *** Gülhane Askeri Tıp Akademisi, İç Hastalıkları AnabilimDalı,

**** Gülhane Askeri Tıp Akademisi, İmmünoloji Bilim Dalı, ANKARA

ÖZET

Amaç: Tip 2 diabetes mellitus (Tip 2 DM) hastalarında mikro ve makroanjiyopatilerin gelişmesi genetik yapıdan etkilenmektedir. Bu anjiyopatiler içerisinde en büyük oranda koroner, renal ve retinal arterlerin etkilenmesi yer almaktadır. Anjiyotensin I konverting enzimi (ACE), anjiyotensin II oluşumunu ve kinin katabolizmasını sağlayarak sistemik ve renal kan dolaşımı üzerinde etkili olmaktadır. Plazma ve hücresel ACE düzeyleri genetik olarak ACE geni insersiyon (I)/delesyon (D) polimorfizmi ile belirlenmektedir. I allelinin homozigotu (genotip II) olan bireylerde plazma ACE seviyesi en düşük olarak saptanmaktadır.

Yöntem: Biz bu çalışmamızda Tip 2 DM olgularında gelişen nefropati komplikasyonunun ACE/ID polimorfizmi ile olan ilişkisini inceledik. Çalışmaya makro veya mikrovasküler komplikasyon tespit edilmeyen 46 Tip 2 DM'li hasta, Tip 2 DM'li ve makroproteinüri tespit edilen 37 olgu alındı ve 145 sağlıklı olgu kontrol grubunu oluşturdu.

Bulgular: Komplikasyonsuz seyreden Tip 2 DM olgularında ACE D allelini kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek tespit ettik. Nefropati gelişen Tip 2 DM grubunda ise I veya D alleline ait dominant bir etki saptamadık.

Yorum: Türk popülasyonunda yapılan bu çalışmanın sonuçlarına göre komplikasyonsuz seyreden Tip 2 DM olgularında ACE D allelinin etkisi bulunduğu fakat bu etkinin nefropati komplikasyonu gelişimine ayrıca bir katkı sağlamadığı bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: Tip 2 diabetes mellitus, nefropati, proteinüri, anjiyotensin dönüştürücü enzim, polimorfizm.

SUMMARY

Diabetic Nephropathy and Angiotensin 1 Converting Enzyme Gene Polymorphism in Patients with Type 2 Diabetes Mellitus

Objective: Development of micro and macroangiopathic complications is effected by genetic structure in patients with Type 2 diabetes mellitus (Type 2 DM). Coronary, renal and retinal vasculature are the most frequently involved among the angiopathies. Angiotensin I converting enzyme (ACE) regulates systemic and renal circulation by facilitating angiotensin II production and catabolism of kinins. Plasma and intracellular ACE levels are determined genetically by the insertion (I)/deletion (D) polymorphism. Subjects homozygote for I allel (genotype II) are those with the lowest ACE levels.

Method: In this study we looked for the relation between the ACE/ID polymorphism and development of nephropathy (NP) complication in patients with Type 2 DM. Type 2 DM patients without any complications (1st group, n= 46), Type 2 DM patients with nephropathy (2nd group, n= 37), and 145 healthy control subjects without any chronic disease including DM and coronary artery disease are involved in the study.

Results: We observed a higher frequency of D allel in Type 2 DM patients without any complications than the healthy controls. We could not observe a dominant effect of either I or D allel in Type 2 DM patients with NP.

Conclusion: The results of our study performed on Turkish population suggest that ACE D allel has an effect on Type 2 DM, but does not influence development of nephropathy in Type 2 DM.

Key Words: Type 2 diabetes mellitus, nephropathy, proteinuria, angiotensin converting enzyme, polymorphism.

[ Tam metin ][ PDF ]
<< Geri Yazdır
 


  Designed and developed by


Bu site hekimleri sağlık alanında bilgilendirmeye yönelik hazırlanmıştır.
Sitede yer alan bilgiler tanı ve tedavi amaçlı kullanıldığında sorumluluk tamamen kullanıcıya aittir.
Tüm hakları'ne aittir