moncler prix
   

         
 
<< Geri Yazdır

Tip 1 Diabetes Mellituslu Hastalarda QT ve P Dalga Dispersiyonu

Dr. Kamile GÜL*, Dr. Savaş ÇELEBİ**, Dr. Özlem ÇELEBİ***, Dr. İhsan ÜSTÜN****
Dr. Dilek TÜZÜN*, Dr. Yusuf AYDIN*****, Dr. Dilek BERKER******, Dr. Serdar GÜLER******


          * Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Kliniği,

ANKARA

        ** Dr. Cevdet Aykan Devlet Hastanesi, TOKAT

      *** SB Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Kardiyoloji Kliniği, ANKARA

    **** Mersin Devlet Hastanesi, MERSİN

  ***** Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi, Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Kliniği, DÜZCE

****** SB Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Kliniği,

ANKARA

ÖZET

Tip 1 Diabetes Mellituslu Hastalarda QT ve P Dalga Dispersiyonu

Yüzeyel elektrokardiyografi (EKG) kardiyovasküler değerlendirmede kullanılan en yaygın noninvaziv metoddur. Bu çalışmadaki amacımız, tip 1 diabetes mellitus (DM)'lu hastalarda hem QT dispersiyonu (QTd)'nu hem de P dispersiyonu (Pd)'nu kontrol grubu ile karşılaştırarak atriyal ve ventriküler aritmi riskini değerlendirmektir. Çalışmaya 85 tip 1 DM'li hasta ve yaş, cinsiyet, beden kitle indeksi uyumlu 41 kontrol grubu alındı. Tip 1 DM'li hastaların komplikasyon taramaları yapıldı. Çalışmaya dahil edilen tüm olguların EKG'leri çekildi. Pd milisaniye ve QTd saniye olarak hesaplandı. Tip 1 DM'li hastaların ortalama Pd'si 48.7 ± 15.26 milisaniye, QTd'si 0.06 ± 0.03 saniye, kontrol grubunun ortalama Pd'si 33.4 ± 14.42 milisaniye, QTd'si 0.03 ± 0.01 saniyeydi ve aradaki fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p< 0.001, p< 0.001). Nefropati, nöropati, retinopatiyle QTd, Pd arasında ilişki tespit edilmedi. Tip 1 DM'li hastalarda Pd ve QTd'yi kontrol grubuna göre yüksek bulduk. Bu sonuç da diyabetik hastalarda hem atriyal hem de ventriküler aritmi riskinin yüksek olacağını gösterebilir. Komplikasyonlar ile ilişki tespit etmemizde, bu sonucun diyabetin direkt kendi etkisi olabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler: Tip 1 diabetes mellitus, QT dispersiyonu, P dispersiyonu

SUMMARY

QT and P Wave Dispersion in Type 1 Diabetes Mellitus Patients

Electrocardiography (ECG) is the most widely used non-invasive method for cardiovascular assessment. In this study, we aimed to evaluate the risks of atrial and ventricular arhytmias comparing QT dispersion (QTd) and P dispersion (Pd) between patients with type 1 diabetes mellitus (DM) and control group. Eighty five patients with type 1 DM and 41 age, sex and body mass index matched control group were included in the study. Presence of complications were examined in type 1 DM patients. In all cases, ECG was performed. Pd was measured as miliseconds and QTd was measured as seconds. In type 1 DM patients, mean Pd was found to be 48.7 ± 15.26 miliseconds and mean QTd was found to be 0.06 ± 0.03 seconds. Mean Pd and mean QTd in control group were 33.4 ± 14.42 miliseconds and 0.03 ± 0.01 seconds, respectively. The differences between two groups were statistically significant (p< 0.001 and p< 0.001). No relation between QTd, Pd and presence of nephropathy, retinopathy or neuropathy was detected. We found higher Pd and QTd in type 1 DM patients compared to control group. This may suggest higher atrial and ventricular arhytmia risks in diabetic patients. Absence of relation between Pd, QTd and complications of diabetes may show direct effect of diabetes on Pd and QTd.

Key Words: Type 1 diabetes mellitus, QT dispersion, P dispersion

[ Tam metin ][ PDF ]
<< Geri Yazdır
 


  Designed and developed by


Bu site hekimleri sağlık alanında bilgilendirmeye yönelik hazırlanmıştır.
Sitede yer alan bilgiler tanı ve tedavi amaçlı kullanıldığında sorumluluk tamamen kullanıcıya aittir.
Tüm hakları'ne aittir